Vladimir Nazor
Poezija


Vladimir Nazor in Istria (1903-1918) e' furono detati da motivi storici, da leggende e da tradizioni orali Istriane. Molte poesie hanno in se i principi dalla letteratura impegnata e del richiamo morale alla democrazia. In esse, molto chiaramente, si evidenzia la "filosofia del reale" di Nazor, se si pone l'intenato di risvegliare e di dare impulso all'operare della coscienza popolare.

PJESMA O ISTRI

Sliku milu Istre nase
Ja u  srcu nosim svom
Lezi ravna i vrletna
na tom moru Jadranskom

Glava joj je Ucka gora,
Buk valova njen je glas
Kitne sume i pasnjaci
Oko struka zelen pas

Sela su joj biser sitni
Na haljini zelenoj
Gradovi joj toke sjajne
Na dolami  sarenoj

Rasa, Mirna i Dragonja
Teku zilam njezinim
Gle otoke, djecu lijepu,
Na skutima majcinim

Istro nasa, majko nasa,
U srcu te nosim svom
Najljepsa si za me zemlja
Na tom moru Jadranskom

Source?


IL PROFUGO ISTRIANO

1. Nostalgia

Io veggo ancor le torri di Gimino: 
Ma dei tramonti fra le nubi rotte; 
E sento gli usingoli di Pisino: 
Ma soltanto nei sogni della notte. 
O del Quieto dolce mormorio 
Nei di' d'April! 
Di rondini o vocio 
Sull acque d'Arsa che cotanto amai! 
Ditemi: e ver che non vi udro piu mai? 

2. Montemaggiore

Il monte tace. 
Ma il silenzio e' pieno d un rancre. 
Sia il ciel puro o lucente, 
O fosche nubi irrompin nel sereno, 
Ei pensa alla vilta di nostra gente. 
Ergesi come un muro sopra l'onde 
Noi non sappiamo cio' che ci nasconde ma dietro ad esso - ce lo dice il cuore - 
Una parte di noi si spegne e muore 

3. Le due foglie

Quando mi scriverai, mesta e piangente, Al dolor che mi mandi aggiungi, o cara, Una foglia d assenzio irusta e amara E un ramoscel di maggiorana aulente. La foglia amara, ch io la morda, quando Penso alla casa e a questo ingiusto bando La foglia aulente, ch io la odori e senta Che il suo olezzo di te sol mi rammenta. 

4. I bimbi 

Se un di' ritornero nel paesello Ove son nato ed ove son cresciuto, Pianger non voglio se il paterno ostello Non avra alcuno a darmi il benvenuto Andro' in cerca di bimbi per la strade. Ma s io vedro che della loro madre Nell'idioma non san piu dir parola, a guardarli staro col pianto in gola.


KASTAV

Ti ništa nemaš, jer sve drugim dade.
Sve ulje svjetionika svoje vjere
Za naše male sv' jeće i fenjere.

Al' ono malo što ti još ostade
U nove dane studeni i tame,
Znaće da sine jače nego sade
Bljesnuv u nove bljeskove i plame.

Da i sve klone, ti ćeš tu da stojiš
I dane, ljeta i vjekove brojiš,
Dok ono bude što i mora biti.

I ti ćeš mali grade na vrhuncu,
Zasjali prvi na našemu suncu
Između Učke i Velebit-liti.

Source: 

  • V. Nazor, Istarski gradovi, Zagreb, Izdanje knjižare Z. i V. Vasića 1930. str. 11. Reprinted in Zbornik Kastavštine, Otokar Keršvani - Rijeka (Opatija, 1981)

Askeza

Sto dana i noci
Tvom zovu se javljah;
Sto dana i sto noci
Sve na dlan ti stavljah;

Ti ne stisnu ruke
I ne dignu vela
O Pramajko pretamna,
O Djevo prebjela!

A sad, - uvijek dalji
Dok tvoji su puti
Glad u meni vice
A pustinja suti

Spinoza

Brusiti lece. Dlan motrit,
Kad prasina hladna ga takla.
- A osjecat boga sto zivi
I u svakome zrncu u staka

U sobici pod krovom sjedit
Sam, proklet. - A osjecat: Cest
SVEGA, na moru sam tvari
Ziv talas, sto nije jest

U zlu, sto te stisnu i smota
Oh, divna li sretna zivota!

Source: http://www.znanje.org/lektire/i22/09/02iv0914r/pjesme.html


CVRČAK

I cvrči, cvrči cvrčak na čvoru crne smrče
svoj trohej zagušljivi, svoj zvučni teški jamb...
Podne je. - Kao voda tišinom razlijeva se
Sunčani ditiramb.

I pjeva: "Ja sam danas ispio sunce plamno.
I žilice su moje nabrekle ko potoci.
U utrobi se mojoj ljuljuška more tamno.
Na leđima mi šuma, što nagli trgnu srh.
Dvije stijene, dva obronka postaše moji boc
i A glava - gorski vrh".

I cvrči, cvrči cvrčak na čvoru crne smrče
Dok sunce s neba lije na zemlju žar i plam.

... O, sunca, sunca, sunca!
I vonja sa doline
I vjetra sa vrhunca!
... Zemniče, ja sam pjan.
Gle, iza žbuna viri,
Pomamnu pjesmu sviri
Na fruli nagi Pan!

I cvrči, cvrči cvrčak na čvoru crne smrče
svoj trohej zagušljivi, svoj zvučni, teški jamb.
Podne je. - Kao voda tišinom razlijeva se
Sunčani ditiramb.

Courtesy of Vanda Nuić


Main Menu


This page courtesy of Franco G. Aitala, Marisa Ciceran and Alida Gasperini

Created: Tuesday, July 29, 2006; Last updated: 07 February, 2016
Copyright © 1998 IstriaNet.org, USA